صرع چيست؟قسمت دوم
درمان
امروزه کنترل بيشتر انواع صرعها ميسر است با استفاده از داروهاي مناسب بطور روزمره ميتوان از بروز حمله جلوگيري کرد.کودکان مبتلا به صرع ، نياز به مصرف منظم داروي ضد تشنج دارند.اين داروها معمولاً به مدت دو تا چهار سال بعد از آخرين حمله تشنج ادامه مييابند و سپس ميتوان به تدريج ظرف چند ماه آنها را قطع کرد.اگر حملات صرع با دارو کنترل نشوند و همچنين MRI يک ضايعه مغزي را نشان دهد، ممکن است جراحي (خيلي به ندرت) مورد بررسي قرار بگيرد.
پيش آگهي
پيش آگهي صرع بسته به نوع آن متفاوت است.بيشتر از سه چهارم کودکان مبتلا به صرع "تونيک – کلونيک" که به مدت دو سال حملهاي نداشتهاند، عود نخواهند داشت.اغلب کودکان مبتلا به صرع نسبي خوشخيم، خود به خود خوب ميشوند و بعد از بلوغ احتياج به مصرف دارو ندارند.پيش آگهي صرع کوچک (ابسانس) مبهم و نامعلوم است.اغلب کودکان، حتي کودکاني که مشکلشان حل نشده، هيچ ناتواني و معلوليتي از نظر ذهني پيدا نميکنند و ميتوانند به مدارس معمولي بروند و در اغلب فعاليتهاي ورزشي شرکت کنند.
راههاي پيشگيري
اکثر علل صرع قابل پيشگيري هستند.شش گام اساسي براي پيشگيري از ابتلا به صرع که سازمان جهاني بهداشت بيان کرده است عبارتند از:
مراقبتهاي پيش از تولد ، زايمان بي خطر ، کنترل تب در کودکان ، کاهش ضربه مغزي ، کنترل بيماريهاي عفوني و انگلي و مشاوره ژنتيک.
تغييرات رواني صرع
تغييرات رواني صرع دو نوع است يکي زودگذر و ديگري ثابت که تغييرات شخصيتي صرعي نامگذاري ميشود.
حالت زودگذر
يک حالت استثنايي است که بتواند بعد از يک حمله در وي ظاهر شود و چند هفته طول ميکشد.اثرات مهمش تيرگي سطح هوشياري است به طوري که گاهي اوقات بيمار نميتواند کارهاي روزانه انجام دهد.
حالت ثابت
از تغييرات اين دسته خلق و احساس ناپايدار ، چسبندگي ، کينه توزي ، فکر نامعلوم و مجهول ، علاقه به جزييات و فراموش کردن کليات و حالت کندي رواني را ميتوان نام برد.
